นักวิจัยซึ่งได้ศึกษาคุณประโยชน์ของยานอนหลับขนานต่างๆ กล่าวว่า คุณประโยชน์ของยาเหล่านี้ ครึ่งหนึ่งเกิดขึ้นในจิตใจของผู้ใช้เองนักวิจัยทั้งของมหาวิทยาลัยลินคอล์นและโรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ดของสหรัฐฯ กล่าวว่า “ความสำคัญทางด้านการแพทย์ของยาเหล่านี้เป็นที่น่าสงสัย” และเปิดเผยผลการศึกษาว่า ยาพวกนี้จะออกฤทธิ์ก็ต่อเมื่อคนไข้เกิดความรู้สึกในใจขึ้นแล้วเท่านั้น ยังไม่พบหลักฐานในการศึกษาที่แสดงให้เห็นว่า ยาเป็นคุณประโยชน์ในการแก้ปัญหาการนอน แบบเดียวกับคุณประโยชน์ของการนอน อย่างพอเพียงเลย.
